„Obejmują nas perspektywy słupów telegraficznych i jak gdyby mijają nas z szybkością 25 kilometrów na godzinę. Śpiew wydobywający się z całej piersi uprzyjemnia nam wyborną jazdę, promienie słoneczne rozświetlają nasze twarze (...)” – czytamy w trzecim numerze czasopisma „Nasza myśl” z 1934 roku, wydawanym przez młodzież szkół średnich w Zamościu.

Jakiś czas temu dotarł do mnie wybór wierszy Georga Trakla w opracowaniu Jana Koprowskiego. On także napisał wstęp do tej cennej dla mnie publikacji z 1973 roku (długo tej książki szukałem). Czytamy w nim: „Po wybuchu wojny, w sierpniu 1914 roku (Georg Trakl) został zmobilizowany i w stopniu porucznika wyruszył z innsbrucką kolumną sanitarną na obszar przyfrontowy w ówczesnej Galicji. Po bitwie pod Gródkiem Jagiellońskim musiał opatrzyć 90 ciężko rannych, w warunkach prymitywnych i bez niczyjej pomocy. Było to dla niego wstrząsem tak wielkim, że próbował popełnić samobójstwo”.

Elżbieta Gnyp (1954–2025) — malarka, regionalistka, Animator Kultury i Ambasador Kultury Zamościa — odeszła, pozostawiając po sobie obrazy jak listy pisane kolorem, „szept traw” i notes artystyczny pełen wrażeń i emocji. Jej twórczość łączyła miłość do przyrody, fascynację Leśmianem i muzykę Chopina; była pełna niepokoju i niezgody, ale też nadziei i czułości. Dla nas była Przyjaciółką, mentorką i nieustającą inspiracją.