„Jeśli zdarzy się, że ktoś z Was Czytelnicy, znajdzie się kiedyś w Zamościu, niech zapyta o Mikołaja Kunickiego. - Kapitana? Partyzanta? - odpowiedzą Zamościanie. - „Muchę?”. I wskazują drogę do miejsca jego pracy lub mieszkania prywatnego. Bo wszyscy w Zamościu znają Kunickiego, wiedzą kim był w czasie okupacji hitlerowskiej, kim jest obecnie. Znają go z jego opowieści, które lubi snuć, znają go z wydanego po wojnie Pamiętnika”.

Chłopiec siedzi na krawężniku przy ulicy Akademickiej. Jest bosy, odwrócony do nas tyłem. Można go zobaczyć w lewej, dolnej części pierwszego zdjęcia. Obok maszeruje drugi chłopiec, w białym kaszkiecie. Nie oni są jednak prawdziwymi bohaterami fotografii. To przecież ważna chwila w dziejach Zamościa: wyzwolenie! Ulicami właśnie defilują kompanie Armii Krajowej. Dwie godziny po nich do miasta wkroczą Sowieci.