Na targowisku i przed sklepem. Niezwykłe fotografie Andrzeja Albigowskiego

Kim był ich autor? Andrzej Albigowski urodził się w 1934 r. w miejscowości Albigowa niedaleko Łańcuta. W tym mieście ukończył I Liceum im. Henryka Sienkiewicza, a potem studiował na Wydziale Filologii Polskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Przygodę z dziennikarstwem rozpoczął w 1956 r. Podjął wówczas pracę w oddziale "Słowa Powszechnego" w Rzeszowie. Jego artykuły ukazywały się także w miesięczniku "Widnokręgi", w piśmie "Słowo Powszechne" oraz w "Nowinach Rzeszowskich". Współpracował z "Wrocławskim Tygodnikiem Katolików" oraz tygodnikiem "Nurt" (były to pisma wydawane przez "PAX"). Pod koniec lat 50. przeniósł się do Łukowa, gdzie pracował m.in. w Powiatowym Domu Kultury.

To był jednak rasowy dziennikarz, który pisanie miał we krwi. Dlatego w krótkim czasie nawiązał współpracę z kolejnymi gazetami, tym razem ze "Sztandarem Ludu", "Kurierem Lubelskim" oraz dwutygodnikiem "Kamena". To zaowocowało. Andrzej Albigowski znowu zmienił pracę. Tym razem został zatrudniony w zamiejscowych oddziałach "Sztandaru Ludu" w Międzyrzeczu Podlaskim, a potem w Zamościu. Przez pewien czas współpracował także z "Tygodnikiem Zamojskim". W 1988 r. Andrzej Albigowski został zatrudniony w piśmie "Chłopska droga" (opublikował tam artykuły opowiadające o tzw. wioskach dziecięcych SOS, także tej z Biłgoraja). Następnie (już po przejściu na emeryturę) współpracował m.in. z "Dziennikiem Wschodnim". Był też jednym z twórców kwartalnika Wojewódzkiej Rady Łowieckiej "Łowca Łowieckiego". W 2011 r. współtworzył lubelski oddział Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej Polskiego Związku Łowieckiego, a dwa lata później został członkiem zamojskiego oddziału tej organizacji.

Albigowski opublikował trzy książki: "Łowiectwo na Lubelszczyźnie", "Z piórem i strzelbą w sobiborskiej kniei" i "Poleską knieją oczarowani" oraz kilkadziesiąt cennych artykułów związanych z łowiecką kulturą. Zmarł 15 marca 2016 r. Został pochowany na cmentarzu na Majdanku w Lublinie.

Książki i artykuły tego utalentowanego człowieka są znane i cenione. Jego zdjęcia są nadal mało rozpowszechnione. Te wykonane w Zamościu i na Zamojszczyźnie w latach 60. ub. wieku mają jednak nie tylko wartość artystyczną, ale także dokumentacyjną.

Niezwykły zbiór takich fotografii znajduje się w Muzeum Fotografii Adama Gąsianowskiego w Zamościu.